De andere zoon

deanderezoon

Auteur: Jodi Picoult
Uitgever: The House of books
Jaar: 2010
Bladzijden: 448

Het boek:
Jacob Hunt is een tiener met het syndroom van Asperger die geobsedeerd is door forensisch onderzoek. Dankzij zijn politiescanner verschijnt hij steevast op de plaats van het misdrijf en zegt dan tegen de agenten wat ze moeten doen en meestal heeft hij gelijk. Wanneer het stadje wordt opgeschrikt door een afschuwelijke moord, wil de politie Jacob enkele vragen stellen. De symptomen van Asperger wegkijken, zenuwtrekjes en een vlakke stem wijzen voor de politie op Jacobs schuld. Voor zijn moeder Emma is het de zoveelste bevestiging van het onbegrip waar haar gezin al zo vaak mee is geconfronteerd. Voor zijn broer Theo is het alweer een teken dat er niets normaal is vanwege Jacob. Maar is Jacob schuldig aan moord?

Mening:
Ik vind dat er één groot minpunt is aan dit boek: De Asperger-persoon in het verhaal is als een stereotype autist neergezet. Alles waarvan je maar kan bedenken dat een man met Asperger kan hebben, is deze persoon toegeschreven. Ik zet ‘man’ daar cursief omdat er sowieso al veel verschil is tussen vrouwen en mannen bij het syndroom van Asperger. De term Asperger wordt niet langer gebruikt; alle vormen van Autisme zijn ondergebracht onder de noemer: Autisme Spectrum Stoornis oftewel ASS. Ik heb zelf ASS (Asperger) en ik herken en begrijp veel van Jacob in dit boek, maar heb toch niet veel gemeen. Het is inmiddels al achterhaald dat een Asperger-persoon geen inlevingsvermogen heeft. Hoogstens is het zo dat diegene er niet goed op kan reageren.

Maar dat terzijde is dit een geweldig, mooi, aangrijpend en heftig boek. Vanaf dat ik er in begon was ik verloren en hield het me zelfs bezig als ik er niet in las. En al die tijd ben je zelf aan het puzzelen: wat is er nu echt gebeurd bij het overlijden van Jess. Wat heeft Jacob daar voor een aandeel in en waarom? En heeft Theo er iets mee te maken of niet? Je leest het verhaal vanuit verschillende personen: Jacob zelf, zijn broer Theo, zijn moeder Emma, zijn advocaat Olivier en politie-agent Rich. De verhalen van zijn moeder zijn aangrijpend; ze is als moeder heel goed neergezet: haar wanhoop, haar nuchtere manier van reageren op het grote onvermogen van haar bijna volwassen zoon. Ze is bereid heel ver te gaan en dat lees je. Het boek laat je niet meer los en zal me nog heel lang bij blijven. Wat mij betreft geef ik het 10 sterren, maar we gaan maar tot 5 😉

*****

Marjon.

18x bekeken

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.