De wolvenvrouw

wolvenvrouw

Auteur: Adam Armstrong
Uitgever: De Boekerij
Jaar: 2005
Aantal blz.: 336

Over het boek:
Een jaar na de dood van haar man mist Ellie Fields hem nog elke dag. Ze maakt zich ook zorgen over haar zoon Josh. Hij heeft zich afgesloten van zijn moeder en spijbelt steeds vaker. Ellie begrijpt wel wat er in haar zoon omgaat; op jonge leeftijd verloor zij zelf haar moeder.
De jonge Ellie groeide op in het kleine dorpje Magic met haar moeder Ingrid. Haar haast idyllische jeugd werd verstoord door de komst van rodeo ster Hopper Coyne. Ingrid werd verblind door de ruige en aantrekkelijke Hopper, verwaarloosde haar dochter en ging steeds vaker met Hopper mee uit om te drinken en te gokken. Tot de nacht dat de dronken Hopper van de weg af raakte – Ingrid was op slag dood, Hopper werd uit de auto geslingerd en vluchtte.
De kleine Ellie vond troost bij de legende van La Loba, een Indiaanse vrouw die zichzelf in een wolf kon veranderen en haar stam beschermde. La Loba gaf Ellie kracht en moed. Ze vond een nieuw thuis bij Old Josh, de vader van Hopper, en langzaam heelden haar wonden.
Samen met Evan Fields kreeg ze drie kinderen. Maar toen sloeg het noodlot voor de tweede keer toe. Evan werd aangereden toen hij langs de kant van de weg stond – de dader reed door en werd nooit gevonden.
La Loba keert terug in het leven van Ellie – en zeker als Hopper weer opduikt heeft ze de kracht van de wolvenvrouw hard nodig.

Mening Marjon (20-7-2007):
Gek, maar ik weet niet goed wat ik van dit boek vind. Ik heb het in een ruk uitgelezen, dus in zoverre is het echt wel een goed boek. Dieper dan bijvoorbeeld Het Zandpaard van dezelfde auteur, maar toch heel anders dan de andere boeken van Adam Armstrong. Misschien waren er minder dĂ©tails, minder natuur, ik weet het niet. Maar verder… Tja, een boeiend verhaal, mooi, veel interacties… Als je een liefhebber bent van boeken van Adam Armstrong: gewoon deze ook lezen!

****

Marjon.

2 gedachten over “De wolvenvrouw”

  1. Ik had hetzelfde met dit boek, het is ook een boek dat ik niet meer heb herlezen, terwijl ik Het Luipaardspoor al 4 keer opnieuw heb gelezen. Wat ik mij nog herinner van dit boek was, dat ik het een beetje saai vond en de personages mij niet zo aanspraken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.