Een reis door het leven van Kees

reisdoorhetlevenvankees

Auteur: Kees Momma
Uitgever: Prometheus
Jaar: 2014 (1996 en 1999)
Bladzijden: 273

Over het boek:
In Een reis door het leven van Kees vertelt Kees Momma hoe het is om op te groeien als autist en langzaamaan steeds meer zelfstandigheid te krijgen. Momma bracht eerder twee boeken uit. In En toen verscheen een regenboog (1996) vertelt de auteur op indringende wijze het verhaal van zijn jonge jaren: zijn voortdurende gevecht tegen alles wat hij als bedreigend ervaart, en de moeizame zoektocht naar mogelijkheden om het leven aanvaardbaar en zelfs aangenaam te maken. Zo vormen tekenen en schrijven zijn lust en zijn leven. In Achter de onzichtbare muur (1999) beschrijft hij opmerkelijke gebeurtenissen en nieuwe uitdagingen in de periode van zijn dertigste tot zijn vijfendertigste levensjaar. Deze twee titels worden nu eindelijk opnieuw uitgegeven én samengebracht in Een reis door het leven van Kees. Kees Momma (1965) ontdekte op zijn negende dat hij autistisch was toen hij een tv-uitzending over het onderwerp zag. In 1997 maakte Monique Nolte een documentaire over hem, genaamd Trainman. In 2014 verscheen het alom bejubelde vervolg Het beste voor Kees. Deze documentaire over de worsteling van Momma’s ouders om een toekomstperspectief voor hun zoon te realiseren werd anderhalf miljoen keer bekeken in Nederland. Sinds kort is hij ook columnist voor nrc.next.

Mening Marjon:
Ik denk dat de meeste mensen Kees Momma wel kennen. Kees heeft klassiek autisme en kan als een van de weinigen daarmee naar buiten komen en laten zien hoe dit voor hem is. Hij is op tv geweest en heeft twee boeken geschreven: ‘En toen verscheen de regenboog’ en ‘Achter de onzichtbare muur’. Deze twee boeken zijn in dit boek gebundeld. Hij vertelt daarin over zijn jeugd, hoe het thuis was, hoe het op school was. Hij vertelt over reizen die hij maakte, zijn hobby’s en over zijn werk. Hij is heel open en het raakt je. En wat vooral raakt: onbegrip. Gelukkig kwamen en komen er genoeg mensen op zijn pad die hem begrijpen en rekening met zijn handicap kunnen houden, maar er zijn ook mensen die hem volkomen verkeerd beoordelen. Ze vinden hem moeilijk, verwend, ze verwachten dat hij zijn gedrag maar gewoon kan aanpassen als hij dat zou willen, beschuldigen hem van onwil… Ik moest er om huilen. Onbegrip is verschrikkelijk. Mensen merken aan mij vaak niet eens dat ik ASS heb en soms vraag ik me af of dat eigenlijk een compliment is of betekent dit dat ik me nog altijd teveel aanpas? Aanpassen doe je ook maar tot op zekere hoogte en het zuigt je leeg. Ook Kees weet zich aan te passen, hij gaat zelfs de reacties van anderen enigszins begrijpen, maar uiteindelijk kun je iemand die blind is ook niet dwingen iets te zien. Een handicap is een handicap. Ik vind het knap en dapper van Kees dat hij dit boek heeft geschreven. Ik hoop echt dat hij daarmee meer begrip kweekt voor de aandoening die tegenwoordig een algemene naam heeft: Autisme Spectrum Stoornis.

*****

Marjon.

17x bekeken

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.