Het klaprozenjaar

Auteur: Corina Bomann
Uitgever:
Jaar: 2017
Bladzijden: 416

Over het boek:
Nicole groeide op als enig kind zonder vader en sindsdien droomt ze ervan zelf ooit een groot gezin te hebben. Als ze tot haar grote vreugde merkt dat ze zwanger is, lijkt haar droom werkelijkheid te worden… tot bij een onderzoek duidelijk wordt dat haar baby een erfelijke hartafwijking heeft. Maar zij en haar man noch haar moeder zijn de oorzaak van het defecte gen. Bang en vol brandende vragen gaat Nicole naar haar moeder, die in het verleden nooit over Nicoles vader wilde praten.

Geconfronteerd met het verdriet van haar dochter begint -Marianne te vertellen: over de jaren na de Tweede Wereld-oorlog en de verbittering over alles wat Duits was die toen heerste; over haar grote liefde uit Frankrijk en de tijd die hen langzaam maar zeker uit elkaar dreef; over de grote eenzaamheid die ze sindsdien elke dag voelde. Nicole, diep geraakt door het verhaal van haar moeder, besluit dat het tijd wordt om de wonden uit het verleden te helen en haar kind een -toekomst te geven, en ze gaat op zoek naar haar vader…

Mening Marjon:
Ik geef toe dat ik er even in moest komen, maar toen denderde het verhaal de diepte in en kon ik het boek moeilijk wegleggen. Nicole is zwanger en de vader van haar kind heeft haar laten vallen. Ze is zelf kind van een alleenstaande moeder Рze weet niet eens wie haar vader is Рen is vastbesloten er iets van te maken. Maar dan blijkt bij een controle dat er iets mis is met de ongeboren baby en het zou waarschijnlijk gaan om een erfelijke ziekte die niet aan haar moeders kan voorkomt. Nicole reist af naar haar moeder en dwingt haar de naam van haar vader te noemen. Beetje bij beetje wordt bekend wat er in het verleden is gebeurd: de moeilijke jeugd van moeder Marianne, haar gang naar Frankrijk, WOII die allang voorbij is, maar in de Jaren 70 nog nadavert in Frankrijk… Een prachtig boek over liefde, vooroordelen, vertrouwen en moed. Ik heb zo genoten. Wat een aanrader!

*****

Mening Natasja:
Als Nicole zwanger is, wordt haar blijdschap overschaduwt door verdriet om haar relatiebreuk én het nieuws dat haar ongeboren kind een hart afwijking heeft. Ze besluit naar haar moeder te gaan om er achter te komen wat haar moeder al die jaren voor haar verborgen heeft. Want ook Nicole kent haar eigen vader niet en haar moeder Marianne heeft daar zo haar eigen reden toe.

In dit verhaal blikken we terug in het verleden van Marianne, zij vertelt wat ze heeft meegemaakt aan haar dochter Nicole, zodat ze beetje bij beetje steeds meer over haar vader te weten komt. Een mooi verhaal.

****

Marjon en Natasja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.