Mulberry House (Mulberry House 1)

mulberryhouse

Auteur: Kristine Groenhart
198 pagina’s
Uitgeverij Ploegsma
Jaar: 2014

Over het boek:
Marjolein verhuist samen met haar ouders naar Engeland. Ze komt terecht op Mulberry House, een kostschool voor meisjes, en ontdekt al snel dat het er op zo’n school heel anders aan toe gaat dan in Nederland. Er gelden hoge eisen en strenge regels, ze moet een uniform aan en zelfs na school zit ze nog steeds op school. Hoewel ze haar best doet, mist ze haar ouders, haar vriendinnen, haar hockeyteam en… jongens! Zal Marjolein zich staande weten te houden?

Recensie Clasien:
Eindelijk dan weer een kostschoolboek, sinds de Pitty serie heb ik altijd gehoopt weer zo’n soort serie te mogen lezen. Destijds was Pitty up to date, maar nu zou deze serie ouderwets overkomen bij de meidenjeugd. Kristine Groenhart levert een kostschoolverhaal in een modern jasje. De schooluniformen zijn nog steeds in op de Engelse kostschool Mulberry House, voor de rest gaan ze mee met de tijd, vakken zoals: RE (godsdienst) over abortus, Product Design, ontwerpen op de computer en ICT. Vooral veel en lekker eten, echte Engelse kost; eieren met spek, cornflakes, bonen in tomatensaus enz.

Het boek Mulberry House vertelt het verhaal van de 13-jarige Marjolein (Mario, Marge of Madge) zij verhuist met haar ouders naar Engeland en gaat daar op kostschool. Je beleeft de dagelijkse beslommeringen van Marjolein samen met haar vriendinnen Sam en Pam. Het drukke dagschema van 07.00 uur tot 21.00 uur. Het is een echte meidenschool, maar naast dit gebouw staat een heuse jongensschool.

Erg leuk vond ik om te lezen over “het huis”, dat is een groep meisjes waarmee je de gang, kamer en badkamer deelt. Het huis van Marjolein heet (3x raden) Blyton naar jawel de kinderboekenschrijfster Enid Blyton, erg leuk bedacht.

De laatste bladzijde van het boek heeft me geraakt, hier schrijft Kristine Groenhart over haar eigen ervaring in Peru. Haar dochter, die toevallig ook Marjolein heet, gaf daar twee weken Engelse les aan de kinderen. Ook bezochten ze een meisjesinternaat. 18 meisjes woonden daar onder toezicht van nonnen. Por Eso! De opbrengst van dit kostschoolverhaal komt ten goede van Por Eso.

****

Recensie Marjon:
Welk meisje las vroeger niet die fantastische boeken van Enid Blyton over het leven op kostschool. In onze ogen was dat veel mooier dan het in werkelijkheid was, denk ik. Maar soms herlees ik nog zo’n boekje en kan ik me er weer in verliezen. En dan komt Kristine Groenhart opeens met een kostschoolverhaal in een eigentijds jasje. Wat verrassend. Ik las de recensie van Clasien, heb zonder aarzelen het eBook aangeschaft en nu is het alweer uit. Niet weg te leggen! Marjolein is neergezet als een heel verstandig meisje, maar ook een meisje van deze tijd met haar iPhone, Facebook, vriendinnen in Nederland en haar verliefdheid op een jongen van de jongensschool naast haar kostschool. Een heerlijk verhaal dat geen seconde verveelt en als het uit is, wil je mĂ©Ă©r. En gelukkig kan dat. Want deel 2 is ook al uit.

*****

Clasien en Marjon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.