Gelukkig hebben we de foto’s nog

 

Auteur: Marcel Langedijk
Uitgever: Q
Jaar: 2017
Bladzijden: 168

Over het boek:
Vlak na de geboorte van zijn dochter heeft Marcel weer contact met zijn broer Mark. Het contact is verslechterd door diens aanhoudende alcoholisme. Maar Mark heeft nieuws: hij blijkt al een jaar bezig om euthanasie te regelen. Dat is hem gelukt en het gaat binnenkort gebeuren.

In Gelukkig hebben we de foto’s nog beschrijft Marcel Langedijk de onvermijdelijke dood van zijn broer. Mark hield in de laatste fase van zijn leven een dagboek bij. Fragmenten daaruit tonen de hartverscheurende momenten van iemand die niet zonder drank kan, maar ook niet kan leven met de alcohol, zijn depressies en angsten, zonder uitzicht op verbetering.

Het verhaal van deze minder bekende vorm van euthanasie deed voor publicatie internationaal al veel stof opwaaien. Het boek is een persoonlijk verhaal over het verliezen van een dierbare: het ongeloof, de herinneringen, het verdriet, het afscheid, maar ook de vraag: hoe goed ken je iemand eigenlijk?

Mening Marjon:
Euthanasie omdat iemand aan alcohol verslaafd is… Zo kwam dit voorval in de media en ik denk dat zijn broer Marcel duidelijk heeft willen maken dat Mark niet zomaar verslaafd was aan alcohol. Hij leed aan depressies en angsten en alleen alcohol hielp, terwijl het ook zijn vijand is. Een triest verhaal over iemand voor wie geen andere uitweg was. Marcel schrijft hier heel direct en open over en het raakt je behoorlijk. Het is een beetje alsof je dichtbij bent. Wat ik wel een beetje jammer vind is de vaak cynische toon van Marcel. Tegelijk is dat goed weergegeven: je kan zijn woede, onmacht en verdriet voelen. Aanrader.

*****

Marjon.

27x bekeken

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.