Haar naam was Sarah

haar naam was Sarah

Schrijver: Tatiana de Rosnay
Uitgever: Artemis & Co
Jaar: 2007/2010
Aantal blz: 335

Over het boek:
De tienjarige Sarah wordt in de nacht van 16 juli 1942 samen met haar ouders opgepakt en naar de Velodrome d’Hiver in Parijs gebracht, waar duizenden joden worden verzameld voor deportatie. Niemand heeft echter gezien dat Sarah haar¬†kleine broertje Michel in een kast opsloot, net voordat de politie het appartement binnendrong. Ze heeft hem beloofd zo snel mogelijk terug te komen om hem te bevrijden, maar Sarah wordt met haar ouders op transport gesteld en steeds¬†verder weggevoerd.
Zestig jaar later krijgt Julia Jarmond, een Amerikaanse journaliste in Parijs, de opdracht een artikel te schrijven over deze razzia, een inktzwarte bladzijde in de Franse geschiedenis. Ze gaat op zoek in archieven, en via het dossier van Sarah ontdekt ze een goed verborgen geheim van haar eigen schoonfamilie. Haar echtgenoot probeert haar ervan te weerhouden zich met deze geschiedenis te bemoeien, maar Julia besluit desondanks het spoor van Sarah te volgen.

Mening Marjon (19-2-2010):
Op 16 juli 1942 veranderde oom Agent in Parijs in een robot van de Nazi’s en vond er een enorme razzia plaats onder de Joden in Parijs. Het waren dus de eigen agenten die dit deden. En ze pakten vooral vrouwen en kinderen op. Want mannen waren al √≤f opgepakt √≤f gewaarschuwd en er van uit gegaan dat hun vrouwen en kinderen wel veilig zouden zijn. De ruim 13.000 opgepakte Joden werden in een wielerstadion gepropt en na ellendige dagen zonder enige menselijkheid op transport gezet. Helaas hadden de Duitsers helemaal geen plannen met de ruim 5000 kinderen, foutje in de communicatie. Dus werden ze maar wreed gescheiden van hun moeders en aan hun lot overgelaten. Wie niet vanzelf doodging mocht direct door de gaskamers in. De Fransen zijn niet trots op dit verleden en met recht. Ze hebben het lang in de doofpot gestopt en op gedenkborden gezet dat het slachtoffers van de Nazi’s waren… Maar inmiddels is dit achterhaald en dit boek verwoordt wat er toen moet zijn gebeurd. Tatiana de Rosnay heeft er een hartverscheurend verhaal omheen geschreven. Er zijn twee verhaallijnen; die van het meisje dat slachtoffer van de razzia werd en die van de journaliste – Julia – die dit verhaal gaat achterhalen – en daar heeft ze een goede reden voor. Tegelijk lees je over de dilemma’s in Julia’s leven. En aan het eind lijken de 2 verhaallijnen bij elkaar te komen.
Ik begon er gisteravond in en ik kon dit boek niet meer wegleggen en ging te laat slapen. Dit boek doet iets met je. En eigenlijk zou iedereen dit moeten lezen om te weten hoe goed wij het eigenlijk hebben.

*****

Marjon.

6 gedachten aan “Haar naam was Sarah”

    1. T, ik ben dat ook nog eens van plan. Maar moet even een goed moment hebben, want het is echt een heftig boek, hè.

    1. Ik weet niet of ik de film durf te gaan zien. Maar ik heb dat inderdaad al vaak gehoord, terwijl meestal een film na het lezen van een boek tegenvalt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.