Kwaad bloed

kwaadbloed

Auteur: Jennefer Mellink
296 pagina’s
Clavis Uitgeverij
Jaar: 2015

Over het boek:
De meters leken kilometers. Hij ademde zwaar. Dit ging echt niet goed. Er moest een dokter komen, en snel. Waar was zijn mobiel? Hij begon te hyperventileren, wilde schreeuwen en om hulp roepen, maar er kwam geen geluid uit zijn strot. Enkel wat zacht gepiep dat voor hetzelfde geld een klein muisje zou kunnen zijn, een van de vele in dit gore studentenhuis. Hij sloot zijn ogen en hoopte dat die helse pijn gauw over zou zijn. Nooit meer wilde hij cocktails drinken. Nooit, maar dan ook echt nooit meer.

Na een wild feestje wordt Vince dood aangetroffen in zijn studentenkamer. een ongelukkig toeval, of is er meer aan de hand? Zijn beste vriendin Eilleen vertrouwt het niet en besluit om zich met het politieonderzoek te bemoeien. Ze ontdekt details die het daglicht niet kunnen verdragen, en veel mensen lijken een motief te hebben om Vince van het leven te beroven. Of beeldt ze zich dat slechts in? De vragen blijven zich opstapelen, de antwoorden laten zich niet makkelijk achterhalen. Door alle heftige gebeurtenissen wordt ook Eilleens eigen akelige verleden weer opgerakeld…

Recensie Clasien:
Dit is het tweede boek van deze YA schrijfster. Dit boek is vanaf 16 jaar en ouder. Het doel van Jennefer Mellink is om de jeugd te laten meemaken dat lezen ontzettend leuk is. Haar YA boeken worden ook door volwassenen erg gewaardeerd.

In dit verhaal staat een vriendenclub centraal: Chloé, Tara (moeder van de kleine Katie) Suus, Emiel, Jonathan Vince en Eilleen. Allemaal studenten, in de jeugd van hun leven. Een speciale band hebben Vince en Eilleen, ze is dan ook erg ontdaan als ze het bericht hoort dat Vince is overleden in zijn studentenkamer. Ze vraagt zich direct af: Vermoord, zelfmoord of natuurlijke dood? Daar Eilleen van zichzelf erg nieuwsgierig “Nieuwsgierig Is my middel name” is, gaat ze zelf op onderzoekt uit.

“Een vreemd gevoel zegt mij dat de vriendengroep nooit meer zal zijn zoals hij was. Er is iets kapot. Vince’ dood zet muren tussen ons die er nooit eerder waren. Het begint er steeds meer op te lijken dat Vince twee gezichten had, waar ik er maar één van kende. Eerst die vieze plaatjes en nu dit. Kende ik het gezicht met het masker? Niet zijn ware gezicht maar een slechte kopie? Of maak ik dat mezelf wijs?”

Dan heb je Kars Karren, of ik nou depri ben, opgetogen, enthousiast of gewoon lekker in mijn sas zit, muziek sleept mij er doorheen. Het doet wat het moet doen. Het is het enige dat mij houvast biedt, dat kun je van mensen niet zeggen. Lekkere mokkeltjes loeren is mijn ding.

“Het is vooral de blik in zijn ogen die weinig goeds voorspelt”.

“Ik kan helemaal aan niets anders meer denken. Ik wil weten wie het heeft gedaan en vooral waarom”.

Eilleen heeft haar wrede verleden zo goed als verwerkt, maar door dit onderzoek komen er weer dingen boven. Dingen die ze liever wil vergeten…

“Het mag eigenlijk niet, maar soms, als er echt geen andere uitweg is om aan het kwaad te ontsnappen, moet het”. Dan volgt er een totaal onverwacht einde.

****

Clasien.

4x bekeken

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.