Perenbomen bloeien wit

 

Auteur: Gerbrand Bakker
Uitgever: Uitgeverij Cossee
Jaar: 2010
Bladzijden: 137

Over het boek:
De tweeling Klaas en Kees en hun jongere broer Gerson spelen vaak `zwart, een spel waarbij de belangrijkste regel is dat zij hun ogen niet open mogen doen. Zo merk je hoe lastig het is om je doel te bereiken terwijl je niet om je heen te kunt kijken.
Als de broers met hun vader en de hond Daan op een zondagmorgen met zn allen in de auto zitten op weg naar opa en oma, verandert hun leven met één harde klap. Een auto-ongeluk zorgt ervoor dat Gerson blind wordt en de rest van zijn leven `zwart zal moeten spelen. Hoe zal dat gaan? Zal Gerson met hulp van de hond Daan zich gaan aanpassen aan zijn nieuwe leven? Ook voor zijn vader en zijn broers ziet de wereld er nu heel anders uit. Wat overeind blijft is de warmte van het gezin.
Dit ontroerende verhaal voor jong en oud wordt afwisselend verteld door drie stemmen, die van de tweeling, van Gerson en van de hond.

Mening Clasien:
“Perenbomen bloeien wit” deze zin is de rode draad van dit verhaal.
Vader en drie zonen, een auto-ongeluk met vergaande gevolgen. Hun leven, maar vooral dat van de jongste zoon Gerson verandert opslag.

” Gerson had zwart haar en groene ogen. Prachtige ogen, ogen die je bijna nooit ziet”.

Gerson heeft een speciale band met zijn hond Daan, dit wordt duidelijk tijdens het lezen van dit verhaal. Door de korte zinnen en eenvoudige bewoording is dit boek leesbaar voor jong en oud.
Intrigerend, het raakt je.

Wel blijf ik achter met de vraag: Waarom dit einde?

“Ik zou niet wijken tot mijn baasje terug zou keren uit het grote water”.

****

Clasien.

6x bekeken

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.