Peyton Place (Peyton Place 1)

Auteur: Grace Metalious
Uitgever: Nieuw Amsterdam Uitgevers
Jaar: 1957/1981/2015
Bladzijden: 410

Over het boek:
De controversiĂ«le bestseller vol lust, overspel en moord In de jaren vijftig zette Peyton Place de wereld op z’n kop. Het stond jarenlang in The New York Times bestsellerlijst, werd verfilmd en vormde de basis voor ’s werelds eerste soap, al was die een stuk minder smeuĂŻg. Grace Metalious (1924-1964) groeide op in armoede en trouwde met de verkeerde man. Schrijven was haar enige passie. Toen ze verhuisde vond ze haar onderwerp: de hypocrisie van haar nieuwe omgeving en het proces van een jonge vrouw die haar vader had vermoord. Peyton Place werd een succes waar ze niets van heeft meegekregen. Voor haar 40e overleed ze aan de gevolgen van haar drankmisbruik. 1937, Peyton Place, New England. Allison MacKenzie weet niet beter of haar vader overleed toen zij een baby was. In werkelijkheid was zij het buitenechtelijke kind dat haar moeder Constance in New York uit een geheime relatie met haar baas kreeg. Allisons beste vriendin Selena moet terechtstaan voor de moord op haar stiefvader. Het zijn slechts twee van de vele drama’s die het ogenschijnlijk vredige stadje wil verbergen.

Mening Marjon:
Een boek uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Toen werd dit schokkend gevonden, nu kunnen we het tijdloos noemen. Dat is de kracht van het verhaal. Je leest over het wel en wee van de inwoners van Peyton Place. Het lijkt een stadje als vele anderen, maar er gebeurt veel: van moord tot zelfmoord en de doofpot komt er veelvuldig aan te pas. Het leest lekker weg, maar er komen af en toe wel veel namen in voor en ik miste een beetje diepgang. Juist omdat dat er amper is duurde het verhaal wat te lang. Er gebeurt wel heel veel, dus saai wordt het zeker niet. Maar na twee derde gelezen te hebben kreeg ik er zelf toch genoeg van. Er is een vervolg maar ik weet niet of ik dat nog ga lezen.

****

Marjon.

Vervolg:

2 gedachten over “Peyton Place (Peyton Place 1)”

  1. Diepgang was er ook in de tv-serie niet. Al wist ik dat met mijn 10 jaar natuurlijk niet. Toen demonstreerde ik (mĂ©t protestbord) in de huiskamer omdat ik ook tot 20.20 wilde opblijven om Peyton Place te kunnen afkijken, zodat ik op school kon meepraten over de gebeurtenissen aldaar. Met succes! Voordien mocht ik tot 20.00 uur opblijven (dat heette toen nog gewoon acht uur 😉 ), maar na mijn protestactie mocht ik Peyton Place helemaal uitkijken. En zo kon ik toen enthousiast meekletsen over de perikelen van Dr. Rossi, Allison, Constance en Rodney. Dat was toen leuk. Nu zou ik het verhaal stomvervelend vinden.

    1. Vaak zit er in boeken meer diepgang, maar ik kende dit sowieso niet. Dus ik ging er open in 🙂

      Wat een leuk verhaal over dat opblijven 🙂 Ik weet niet hoe laat ik moest, toen Op Volle Toeren/Op Losse Schroeven op zaterdagavond werd uitgezonden, maar het was ver voor 8 uur. En dat duurde tot 8 uur. Na veel gesoebat mocht ik op zaterdag dan tot 8 uur opblijven en dan kreeg ik ook nog een schaaltje Nibbits. Dat was feest 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.