Twee stapjes op het strand

Auteur: Anne-Dauphine Julliand
Uitgever: Lannoo
Jaar: 2017 (bij Bol staat 2018, maar dat lijkt me onmogelijk aangezien het 2017 is..)
Bladzijden: 248

Over het boek:
‘Je zult een mooi leven hebben. Een ander leven dan dat van gewone kleine meisjes, maar een mooi. En het zal je nooit aan liefde ontbreken.’ Dat belooft Anne-Dauphine Julliand plechtig als bij haar dochtertje Tha√Įs een ongeneeslijke genetische ziekte wordt vastgesteld. Tha√Įs is twee en heeft nog slechts enkele maanden te leven. Als je geen dagen kunt toevoegen aan het leven, kun je nog altijd leven toevoegen aan de dagen. Dat wordt het motto van Anne-Dauphine Julliand. Ze schrijft heel openhartig over het enorme verdriet, maar ook over de unieke momenten die haar gezin in die laatste maanden beleefde. Een ongewoon krachtige getuigenis die niemand onberoerd zal laten.

Mening Marjon:
Aangrijpend mooi en aangrijpend verschrikkelijk. Je schijnbaar gezonde dochtertje van twee blijkt helemaal niet gezond te zijn en lijdt aan een erfelijke aandoening die het zenuwstelsel kapot maakt. En wat erger is: de baby die je op dat moment nog in je buik draagt blijkt dezelfde ziekte ook te hebben. Aan dat laatste kan voor het verschijnen van de eerste symptomen nog iets gedaan worden: beenmergtransplantatie. Tegen het einde van het boek wordt duidelijk dat dat veel gedaan heeft maar niet alles en dat de toekomst van dit meisje nog helemaal onzeker is. Maar Anne-Dauphines’ dochter Tha√Įs kan zeker niet meer gered worden. Stap voor stap beschrijft ze hoe het verloopt, wat het met haar en haar gezin doet, hoe ze leert. Want dat is het mooie van het verhaal. Dit kleine meisje leert haar moeder heel veel. Ze accepteert elk stapje terug, neemt de dag zoals deze is en geeft met haar twee jaar al aan dat ze weet dat ze ziek is. Als ze alles verloren heeft – haar zicht, gehoor, haar spraakvermogen en haar vermogen om te bewegen – geeft ze nog steeds liefde. Aanrader.

(Over de titel: ik struikel er weer over. Geen idee waar deze titel op slaat, maar misschien zie ik iets essentieels over het hoofd).

*****

Marjon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.