Voor de wolven

wolven

Auteur: Jodi Picoult
Uitgever: The house of books
Jaar: 2013
Blz.: 432

Korte samenvatting:
Wanneer een wolf niet langer van nut is voor zijn roedel, sluipt hij weg om alleen te sterven. Luke Warren heeft zijn leven lang wolven bestudeerd in de bossen van Canada. Hij begrijpt hen beter dan zijn eigen gezinsleden. Op een nacht krijgt hij een auto-ongeluk en belandt dodelijk gewond in het ziekenhuis. Zijn volwassen zoon Edward en zijn puberdochter Cara beslissen samen over het lot van hun vader. Moeten ze wachten tot Luke uit zijn coma ontwaakt? Of mag hij waardig sterven?

Mijn mening:
Dit boek zal heel veel verschillende reactie krijgen, je vind het geweldig of het valt tegen. Ik ben van de eerste catagorie. Een prachtig boek met twee verhaallijnen. Een gezin waarvan de vader in een wolvenroedel integreert met als gevolg dat het gezin uit elkaar valt. De zoon vertekt naar het buitenland, moeder krijgt een nieuwe relatie en de dochter kiest uiteindelijk voor haar vader. Na zes jaar raakt de vader door een auto ongeluk in coma en ligt aan de beademing. Nu de vraag wanneer stop je deze beademing? Broer en zus staan lijnrecht tegenover elkaar met alle gevolgen van dien. De tweede lijn is echt voor een dierenliefhebber een must. Alles wat speelt in een wolvenroedel word hier beschreven.

Aantal sterren (maximaal 5): *****

Clasien.

6 gedachten over “Voor de wolven”

  1. Ik heb van haar alleen nog maar Het Tere Kind gelezen, prachtig boek. Dit boek spreekt me ook wel aan. Het staat nu op mijn lijst dus 😉

  2. Wat een indrukwekkend boek. Het liet me niet meer los en ik denk dat ik er nog dagen mee bezig zal zijn. Niet alleen het verhaal zelf is indrukwekkend, maar ook de hoofdstukken verteld door de vader over de wolven. Heel boeiend! Het verhaal zelf is ook schrijnend, heftig en gaat zo diep, dat je je niet kan voorstellen dat mensen daar nog uitkomen. Maar alles past, het is een prachtig compleet verhaal en het laat zien hoe bijzonder Het Leven is.

    Aantal sterren (maximaal 5): *****

    Marjon.

    1. Ik vind ook niet alles van Judith Picoult lekker weglezen. Maar de verhalen zijn wel altijd goed. En ik heb wel iets met wolven. Dus het was ook interessant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.